Şehrin ışıkları tek tek yanmaya başladı. Gittikçe zayıflayan gözlerimi alıyorlar. Ne güzeldi bir dakika öncesi, ne zaman akşam oldu anlamadım. Ne bugünü yaşamak istiyorum ne de günler geçsin. Çayımı yudumlarken geçip giden bulutları seyredip kenarda beni bekleyen tüm sorumluluklarımdan kaçıyorum. Kalbimle savaş verip zihnimi zorluyorum. Savaşmayı bitirmekten, her şey bittiğinde karşılaşacaklarımdan korkuyorum. O kadar korkağım ki hiç bir şey yaşamadan her gün biraz daha yaşlanıyorum hiç büyümeden.